De aankondiging sloeg in als een bom. Op 18 november 2025 maakte Victor Perez, 33 jaar, als eerste Fransman bekend dat hij de controversiële LIV Golf-tour zou vervoegen. Daarmee bevestigde hij zijn vertrek van de PGA Tour om zich aan te sluiten bij het team van de Cleeks. De Franse golfbond (FFGolf) noemde dit in een communiqué een “historische mijlpaal”, maar deze strategische keuze roept veel vragen op binnen de golfgemeenschap – en niet enkel in Frankrijk. Is dit een nieuw begin, of juist een laatste bocht richting de geleidelijke verdwijning uit het topgolf?
De beslissing kwam net nadat Perez zijn speelrechten op de PGA Tour verloor. Zijn overstap lijkt dan ook zowel een ontsnappingsroute als een financieel gemotiveerde keuze. Hij verbergt dat niet echt, al presenteert hij zijn beweegredenen in termen van cultuur, innovatieve formats en artistieke affiniteit met de Cleeks: “Wat ik leuk vind, is de identiteit van het team. Ze bevinden zich op het kruispunt van sport, kunst, cultuur en mode,” verklaarde hij in een exclusief interview met de federatie.
Maar voor veel waarnemers verbergt deze verpakking niet de kern van de zaak. Dit is vooral de beslissing van een speler die zich niet blijvend heeft kunnen vestigen aan de wereldtop. Terwijl sommige fans zijn keuze begrijpen – “Hij heeft gelijk, hij zorgt voor zijn gezin,” aldus Laurent Armand – zien anderen het als een erkenning van een bereikt plafond. Jérôme Bergère is resoluut: “Dit lijkt meer op een nooduitgang dan op een sportief project. Hij had gewoon zijn kaart niet meer, punt.”
Sinds zijn overwinning in Abu Dhabi begin 2023 – zijn enige in de Rolex Series – kende Perez wisselvallige resultaten. In 2024 eindigde hij als 39e in de Race to Dubai, maar in 2025 zakte hij weg met onvoldoende prestaties om zijn Amerikaanse kaart te behouden. De dynamiek stokte. LIV Golf, met zijn format zonder cut, shotgun-starts en gegarandeerde zes- tot zevencijferige prijzengelden, biedt hem nu een toevluchtsoord… of een doodlopende straat.
Los van het comfort – “geen stress meer om je kaart te behouden,” merkt Patrick Marsoo op – rijzen er vragen over het niveau van competitie en de zichtbaarheid. LIV, gefinancierd door het Saoedische staatsinvesteringsfonds (PIF), wordt vaak bekritiseerd als sportieve soft power, maar weet op puur sportief vlak niet altijd te overtuigen. Door het ontbreken van OWGR-punten zakten de meeste LIV-spelers – hoe getalenteerd ook, zoals Bryson DeChambeau en Cameron Smith – uit de top 100. De huidige 110e plaats van Perez dreigt verder te dalen, met als gevolg een uitsluiting van de majors en de grote golftoernooien.
De uitzonderingen die in 2025 werden toegekend aan LIV-spelers door de U.S. Open en The Open veranderen het speelveld lichtjes, maar blijven beperkt en zeer competitief. “Ik zal goed moeten spelen om die kansen te benutten,” erkent Perez zelf. Kortom: zelfs in een comfortabeler omgeving is niets gegarandeerd. De cijfers liegen niet: slechts twee LIV-spelers haalden de cut in Augusta in 2025, en geen enkele eindigde in de top 10 van een major dit jaar.
Honderden online reacties getuigen van diepe onvrede. Niet zozeer tegen Perez zelf – “Hij heeft het recht om zijn keuzes te maken,” nuanceert Gilles Lucron – maar tegen een steeds meer gecommercialiseerd beeld van topsport. Philippe Barbé vat het zo samen: “Schande voor de FFG dat ze deze beslissing toejuichen. Dit is de keuze van een huurling, terwijl de PGA Tour en de DP World Tour de echte en gezonde circuits van het golf zijn.”
Daarbovenop komt kritiek op het format van LIV, dat door velen als weinig serieus wordt beschouwd. Jean-Christophe Saint-Laurans stelt: “Zijn carrière zal tien keer voorbij zijn voor deze tour ooit een bladzijde geschiedenis schrijft.” De vergelijking met voetballers die naar Saudi-Arabië trekken ligt voor de hand: vergane sterren die hun laatste jaren proberen te gelde te maken, ver weg van echte sportieve intensiteit.
Toch zou het te eenvoudig zijn om Victor Perez af te schilderen als een afgeschreven speler. Op zijn 33e, een leeftijd van volwassenheid in golf, heeft hij nog altijd kwaliteiten. “Alleen LIV bleef over,” betreurt Thierry Mazeas, maar men kan het ook zien als een strategische herlancering, in een tour die zichzelf aan het heruitvinden is – met 14 toernooien en nieuwe samenwerkingen met de Asian Tour, die een ontwikkelingsas zou kunnen worden.
De houding van de Franse golfbond verdeelt intussen fel. Door deze overgang naar LIV een “historische pagina” te noemen, kiest ze voor een institutionele communicatiestrategie die haaks staat op de terughoudendheid van andere federaties. Laurent Bonjour schrijft verontwaardigd: “Ik ben verrast dat de FFGOLF zo enthousiast is over deze keuze.” Richard Gillot is nog scherper: “Wat een schande dat de FFG zoiets op haar website zet.”
Deze onvoorwaardelijke steun roept vragen op. Moet een federatie élke professionele keuze van haar atleten aanmoedigen, zelfs de meest controversiële? Of moet ze een visie op sport en waarden uitdragen? Door met zoveel enthousiasme deze ondertekening bij LIV te promoten, positioneert de FFG zich – impliciet – in een ethisch debat dat de hele sportwereld doorkruist.
Achter de ogenschijnlijke neutraliteit schuilt een politieke boodschap: die van een golfwereld die de transformatie aanvaardt – of zelfs goedkeurt – naar een globalisering van het spektakel, gefinancierd met petrodollars en gericht op het individu in plaats van op de sportstructuren. Victor Perez is dan veel meer dan een speler op zoek naar herstart: hij belichaamt een breuklijn in het Franse golf.
Slotbeschouwing:
De overstap van Victor Perez naar LIV Golf is noch verraad, noch triomf. Het is het symptoom van een sportwereld in volle transformatie, waar waarden herschreven worden in het licht van privébelangen, geopolitieke agenda’s en persoonlijke strategieën. Wat hier op het spel staat, gaat verder dan het lot van één speler: het is het beeld van golf zelf dat wankelt tussen traditie en breuk. Terwijl tours moeite hebben om te verenigen en de majors het laatste bastion van wereldwijde consensus lijken, blijft de vraag of Perez’ keuze hem richting roem brengt… of richting vergetelheid.